/0/27611/coverbig.jpg?v=0907ef20b00942565414aca154480356)
The magical thing for us to be loved and being proud is love yourself first. Before we love someone we make sure that our self is full of acceptance, forgiveness, good attitude and focus what are we taking right now. And before we down other people, hurting feelings, bashing their own appearance and ruin their life we make sure our self is not fake, we are true to ourselves, we understand other people, we are proud of God's creation and loving the people who stayed on our life. This story is full of hope and acceptance.
Adrielle P.O.V
A fresh day, sabay sabay kami lumalakad ng mga kaibigan ko papasok sa School. Shock, nakita ko si crush. O M G! Nakapagwapo niya halos sinusundan ko siya ng tingin para lang tingnan siya kung saan siya pupunta. Sana all kagaya niya, 'yung mga classmate ko kaseng mga lalaki ay mga mukhang hudlong o hindi kaya naman mukhang tokhang.
"Uy Adrielle, tumutulo na laway mo. Kadiri ka," baling sa akin ni Amber. Agad ko naman hinawakan ang bibig ko na may laway nga'ng tumulo. Ako ata ang nakakahiya.
Hinila na ako ni Amber dahil magsisimula na ang klase namin.
Sa huling pagkakataon ay sinulyapan ko pa siya. Well, matagal ko na siyang crush, I think mag 2-2 year's na ata. Nakakalungkot lang kase super busy niya, President kase siya ng Student Council kaya eto ako tamang sulyap at tingin na lang sa mala gwapo niyan mukha. Mabuti na lang iisa lang ang School namin. Atleast nakikita ko siya kahit na hindi kami classmate.
Umupo ako sa tabi ni Shaniah at nag-start na ang madugong klase. I hate math not the number but how to solve it. Ang daming ek ek, mahina pa naman ako sa gano'n.
"Adrielle." Umangat ang tingin ko na tawagin ako ni Prof. Helena. Naku, ano isasagot ko? Ba't kase ang bobo ko.
"M-Ma'am?"
"Go to the front and solve the number 3," utos niya sa akin.
Ayoko sana pumunta kase gusto ko na lang mag-pass, kaso tinulak ako ni Shaniah. Ano ba naman buhay to!
Hawak ko na ang chalk at halos maduling ako sa number na nakikita ko. Gosh, ba't ang dami, paano ko ba bibilangin 'to. Nagbilang ako sa kamay at maya-maya lamang pinahinto na ako ni Prof. Helena.
"Aabutin ba tayo rito ng pasko bago mo masagutan 'yan? It is a simple computation lang naman pero hindi mo magawa. Umabot ka ng 4th year, mahina ka pa rin sa Math."
"Sorry po, Ma'am."
"1 + 1?" mabilis niyan tanong.
"Ah eh, 4?" panic kong sagot.
Umingay ang buong room sa pagtawa ng mga classmate ko. Napapailing na lang si Ma'am.
"Joke lang po, siyempre 2. Hindi po kayo mabiro Ma'am, haha. Mahina lang po ako sa math pero kaya ko naman po magbilang." I said confidently.
"UPO! HUWAG MO AKO DAANIN SA PAGBIBIRO MO, GUSTO MO GAWIN KONG DOS ANG GRADO MO?"
Lumakas pa ang tawa at binitiwan ko na ang chalk. Tumabi na muli ako kay Shaniah at pi-nat lang niya ang balikat ko.
"Better luck next time," sabi niya sa akin.
After class namin inayos ko na ang gamit ko. Busy din ang iba sa pag-ma-make up, pag-chi-chichat, at paglalandian. 4th year na ako pero hindi pa rin ako marunong mag-ayos ng sarili. Paano ba naman kase si ate, laging busy rin sa trabaho tsaka ang damot kapag magpapaturo ako. Si Mama naman ayun busy rin. Hayyyyyy, paano ako liligawan kung hanggang ngayon nene pa rin ako.
"Cissy, samahan mo ako pumunta sa Student Council kakausapin ko lang si Neo," rinig kong sabi ni Amber.
Agad akong nagtaas ng kamay. Taka naman siya mapatingin sa'kin. "Ako na lang."
"Sinamahan muna ako kanina, si Cissy na lang." Ay oo nga pala pumunta kami kanina sa C.r.
"Mamaya na lang may sinasagutan pa ako," sagot ni Cissy.
"Oh, ako na lang kase, wala ka naman choice, e," wika ko kay Amber.
"Sige na nga. Tara na."
Mabilis akong tumayo at lumabas na kami sa room. Tuwang tuwa ako kase makikita ko siyang muli. Well, kaya ako palagi sumasama rito kay Amber sa Student Council para makita si Crush. Yiehhhhh! Galawan hokage ba????? HAHA. Gano'n talaga, kung ayaw niya gumalaw e'di ako gagawa ng damoves.
Nang nasa SC na kami kumatok muna siya at si Carla ang nagbukas. Secretary naman siya sa SC. Medyo mataray lang siya kaya ayun hindi ko na lang siya pinapansin.
"Intayin mo na lang ako rito, saglit lang naman ako." Pagpigil niya sa'kin.
"Eh, samahan na kita," sabi ko.
"Huwag na."
"Dali na," sabi ko pang muli.
"Huwag na nga."
"Dali na kase."
Pumayag na rin siya at malaya akong makakapasok sa loob. Panalo ka ulit Adrielle.
Hinanap ko agad si Crush at pansin ko wala naman ata siya. Iniwan ko muna si Amber habang kausap si Neo. Nakita ko ang puwesto ni crush kaso wala naman tao. Nasaan kaya siya? Pagtalikod ko muntik na ako mapatalon sa gulat. Si Crush naman agad agad lumilitaw sa harapan ko. 'Yong puso ko bigla bigla tuloy tumatambol sa sobrang bilis.
"May kailangan ka?" tanong niya.
Nakakabaliw naman ang manly niyan boses. Para akong nasa alapaap. Agad akong napailing at mabuti hindi siya na-weirduhan sa'kin.
"Ikaw. A-Ah este si Amber kase nagpasama." Pinokpok ko naman ang ulo ko na hindi niya napapansin. Muntik na ako roon ah.
"Ah." Nilagpasan na niya ako at umupo siya sa puwesto niya.
Naglakad naman ako papalapit kay Amber, tapos na pala sila mag-usap ni Neo.
"Saan ka ba galing? Akala ko iniwan muna ako."
"D'yan lang. Tara na?"
Lumabas na kami ng SC medyo nalungkot ako kase hindi ko na siya makikita. Okay lang 'yan may next time pa.
"Bumili muna tayo ng pagkain nagugutom na ako," aya ni Amber.
Madaming istudyante ang bumungad sa amin sa Cafeteria. Napakamot na nga lang ako sa ulo kase may mga mukhang adik sa paligid. Tapos may mga maldita pa sa labas. Saan ako lulugar aber? Sinamahan ko na si Amber sa loob at naghahanap ako ng mabibili. Sakto naman nasa tabi ko si Gia siya 'yong assistant ni Crush sa SC.
"Isang bottle of water at burger po," rinig kong sabi niya.
"Para kanino 'yong binibili mo?" tanong ko.
"Kay Pres, inutusan lang ako."
Buti pa siya close ni Crush samantalang ako eto ginawa na lahat wala epek pa. Inabot ko na ang bayad na makabili ako. Akmang susunod na sana ako kay Amber na marinig ko si Gia na tinatawag ako.
"Bakit?"
"May emergency kase, puwede paabot na lang ito kay Pres."
Sandali ako natigilan at napatingin pa sa pagkain para kay crush. O My Gee! This is it!
"Oy Adrielle kanina pa kita tinatawag ba't hindi ka sumusunod?" Sumulpot na pala si Amber.
"Eh." Inagaw ko na kay Gia 'yong pagkain at nginitian siya. Umalis na ito at humarap ako kay Amber. "Inutusan niya ako ibibigay ko raw ito kay President." Sabay pakita ng pagkain.
"Ay dapat sinabi mo agad. Tara na, samahan na kita." Sabay hawak sa akin.
"Huwag na." Pigil ko sa kanya at ikinataka niya iyon.
"Bakit?"
"Ah kase, magkla-klase na. Mauna ka na, susunod ako." Hindi ko na siya hinintay sumagot basta naglakad na ako ng mabilis matatagalan pa kami.
Moment ko na ito no.
“Kailangan mo ng nobya, kailangan ko ng nobyo. Bakit hindi tayo magpakasal?” Parehong inabandona sa altar, nagpasya si Elyse na itali ang may kapansanang estranghero mula sa katabing venue. Nakakaawa ang kanyang estado,nangako siyang sisirain siya kapag ikinasal na sila. Hindi niya alam na isa pala itong makapangyarihang tycoon. Inisip ni Jayden na pinakasalan lang siya ni Elyse para sa kanyang pera, at binalak na hiwalayan siya kapag wala na itong silbi sa kanya. Ngunit pagkatapos niyang maging asawa, nahaharap siya sa isang bagong dilemma. “Paulit-ulit siyang humihingi ng diborsyo, pero ayoko niyan! Ano ang dapat kong gawin?”
Isang malaking araw iyon para kay Camila. Inaasahan niyang pakasalan ang kanyang gwapong nobyo. Sa kasamaang palad, iniwan niya siya sa altar. Hindi na siya nagpakita sa buong kasal. Ginawa siyang katatawanan sa harap ng lahat ng bisita. Sa sobrang galit, pumunta siya at natulog sa isang kakaibang lalaki sa gabi ng kanyang kasal. One-night stand daw ito. Sa kanyang pagkadismaya, hindi siya pinayagan ng lalaki. Inirapan niya siya na parang sinaktan niya ang puso niya noong gabing iyon. Hindi alam ni Camila ang gagawin. Dapat ba niyang bigyan siya ng pagkakataon? O lumayo na lang sa mga lalaki?
Nang muli silang magkita, isinantabi ni Jason ang kanyang paranoia at pride, mainit na niyakap si Chelsey. "Pakiusap, bumalik ka sa akin?" Sa loob ng tatlong taon, naging sekretarya niya ito sa araw at kasama niya sa gabi. Palagi namang tinutupad ni Chelsey ang kanyang mga kahilingan, tulad ng isang masunuring alagang hayop. Gayunpaman, nang ipahayag ni Jason ang kanyang mga plano na magpakasal sa iba, pinili niyang ihinto ang pagmamahal sa kanya at bumitaw. Ngunit ang buhay ay nagkaroon ng hindi inaasahang pagliko. Ang kanyang walang humpay na pagpupursige, ang kanyang pagbubuntis, at ang kasakiman ng kanyang ina ay unti-unting nagtulak sa kanya sa bingit. Sa bandang huli, nagtiis siya ng matinding paghihirap. Limang taon na ang lumipas, nang siya ay bumalik, hindi na siya ang dating babae. Ngunit napunta siya sa limang taon ng kaguluhan.
Isang lalaki lang ang nasa puso ni Raegan, at si Mitchel iyon. Sa ikalawang taon ng kanyang kasal sa kanya, siya ay nabuntis. Walang hangganan ang saya ni Raegan. Pero bago pa niya masabi ang balita sa asawa, inihain na niya ang divorce papers nito dahil gusto niyang pakasalan ang first love niya. Matapos ang isang aksidente, nahiga si Raegan sa pool ng kanyang sariling dugo at tumawag kay Mitchel para sa tulong. Sa kasamaang palad, umalis siya kasama ang kanyang unang pag-ibig sa kanyang mga bisig. Nakatakas si Raegan sa kamatayan sa pamamagitan ng mga balbas. Pagkatapos, nagpasya siyang ibalik sa tamang landas ang kanyang buhay. Ang kanyang pangalan ay kung saan-saan makalipas ang mga taon. Si Mitchel ay naging lubhang hindi komportable. Sa hindi malamang dahilan, nagsimula siyang ma-miss. Sumakit ang puso niya nang makita siyang todo ngiti sa ibang lalaki. Na-crash niya ang kasal niya at napaluhod siya habang nasa altar siya. Duguan ang mga mata, tanong niya, "Akala ko ba sinabi mo na ang pagmamahal mo sa akin ay hindi masisira? Paano ka ikakasal sa iba? Bumalik ka sa akin!"
Limang taon na ang nakalilipas, ang pamilya Powell ay nahulog sa pagkawasak. Si Madeline ay nagsilang ng kambal na lalaki; iniwan niya ang isa sa ama ng bata at kinuha ang isa. Lumipas ang mga taon. Nagbalik si Madeline bilang ang reigning reyna of public opinion sa Internet. Gayunpaman, may ibang nakarinig sa kanyang pagbabalik. Kinurot siya ng lalaki sa baba at malamig na tumikhim, "Dahil nahihilo ka na mag-shoot ng kung anu-ano, paano na lang tayo mag-film?" Nanlaki ang mga mata ni Madeline at ang kanyang lalamunan ay natuyo nang eksakto sa sumunod na araw. Natuyuan ang kanyang lalamunan sa sumunod na araw. bahay. Hindi napigilan ni Madeline na yakapin ang bata. Hinalikan pa niya ang matambok na pisngi ng bata. Nakakagulat na hindi natuwa ang bata. Naglagay siya ng mataimtim na ekspresyon at pinagalitan siya, "Behave yourself!" Nainis si Madeline. Paano nagawa ng lalaking iyon ang kanyang anak na hindi kaibig-ibig gaya niya?
Natigilan si Madisyn nang matuklasan na hindi siya biological child ng kanyang mga magulang. Dahil sa pakana ng tunay na anak, siya ay pinalayas at naging katatawanan. Inaakala na ipinanganak sa mga magsasaka, nagulat si Madisyn nang makitang ang kanyang tunay na ama ang pinakamayamang tao sa lungsod, at ang kanyang mga kapatid na lalaki ay mga kilalang tao sa kani-kanilang larangan. Pinaulanan nila siya ng pagmamahal, para lang malaman na may sariling negosyo si Madisyn. "Tigilan mo nga ako sa panggugulo!" sabi ng ex-boyfriend niya. "Kay Jenna lang ang puso ko." "Ang lakas ng loob mong mag-isip na may nararamdaman ang babae ko sayo?" pag-angkin ng isang misteryosong bigwig.