oe'

anghihina parin. May humawak sa pulsuhan ko na siyang na

g sarili ko at napansing iba na ang suot ko. Napatingin ak

inablot ang kamay ko sakanya, pero mas

" makapangyarihang ani

ng kamay ko kaya naupo nalang u

on't let her go" makapangyarihang uto

makakauwi s

kaya ang natira nalan

babayaan sa kamay ng mga ad

ng isa pero hindi ko siya inimik

utol ko na ang si

umunta!" inis na sigaw ko sakanila k

ng ganito. Sana payapa na ako ngayon kasama ang mga magulang ko!" sigaw ko sakanya hab

abi ko, kaya lumayo ako sa

abi niya sakin kaya in

ako dito!" bulyaw ko sakanya kaya napaili

matay manatili ka rito" sabi niya pero lumabas p

ang bahay~~palasyo

an at dumiretso sa

as parin ako, napatigil ako at napayakap sa sarili ko da

nang walang pag-aalinlangan habang yakap-yakap ang sarili ko. Gabi na

hew'

siya makakaalis dito dahil nakalocked na ang gate. Nabitawan ko a

bang hindi mapakaling nakatingala sakanya. Tumakbo

ka?" tanong sak

akyat sa may gate"

tungo sa labas pero napabuntong hininga na lama

ala sakanya" sabi ni Kian sa

a niya dahil nakabota siya, hinayaan ko naring hindi

n's

a ang ulan. Ako ang sumira sa tahimik niyan

laga ang buhay ko~~ ang

usundan ngayon ang babaeng ito. Pero yong pagkidnapped sakanya? Bakit ko nga ba ginawa ang lahat ng iyon

agad ko itong nilapitan. Walang alinlangan siyang naupo sa malaking bat

siya sa bato. Madilim dito at tanging street

ka pala ha-ha" sabi niya p

ng mga baril niyo hindi na ako matatakot, hindi na

aman siyang kaladkarin paalis dito

ng buhay?" seryosong tanong niya sakin pero hindi ako nagsali

sa buhay ng tao ay nalalampasan rin natin. Kung gusto mong makaahon sa buhay, kahit anong sakit ang danasin mo ay kailangan mong kayanin. Pero isa lang ang napatunayan ko sa sarili ko, wala ring

iling sambit ko. Nagsalubong ang paningin namin

tul