apos ko na ang dapat kong

din si Stevie ng bukol sa kanyang lalamun

a tayo,

kinailangan ni Becky na ibaon a

g-aalala pa rin sa kanya ang kanyang mga magu

Becky sa kanyan

no at tahimik na hinintay n

, na nagpapasalamat naman niyang tinanggap at pinunasan ang mga luha niya. Sa paos na boses,

an ni Jessie. Para sa pang-araw-araw na pagmemerkado ng mga bituin nito, ang maliliit n

laga ang itinatanong ni Becky, mabilis niyang binuksan ang kany

. Sal

ingin sa bintana at lumipad patungo sa gusali ng

kaya niyang mapaibi

ang at na-realize niya na hindi niya kayang ma

Hindi bababa sa naisip niya ito bago p

na ito, siya ang sinisisi at dumanas ng hindi mabilang na mga

no, lumingon siya at nakita niyang si Becky ay nak

alot ng anino ang kalah

nanlumo pa rin ang mat

ya tayo nga

yapan si Jessie. "Labas na a

pula ang ilaw ng trapiko, inihinto niya ang sasakyan at sinulyapan si

tapos mamatay ang aso ko. Hind

iya. Ngayon, aakyat na siya sa ibaba

ndi niya inaasahan na ikukumpara ng kaib

sie na may katuturan ang kanyang mga salita. Pagkatapos ng lahat, si

ang kahit isang l

ky, ngunit ngayon ay tila minamaliit niya ang p

na si Becky. Sa kabaligtaran, napuyat si Jes

g silid na may mapupungay na mga mata kinaumaga

Siya ay may magagandang mga mata at maselan

sweater sa ibabaw ng dark blue jeans at isang pares ng itim na sapatos na Oxford. Ang kanyang mahabang buh

kanyang mga damit ay hindi mukhang masyadong nakakaakit ng

impleng

kaswal na anu

one sa mesa at kin

Jessie at niyakap siya ng mainit. "Sige n